A Plague Tale: Innocence'de ilk gördüğümde geliştiricisine bakıp yine özgün gözüken ama pratikte çöp olacak bir oyun diye yorumlamış ve pek heyecanlanmamıştım. Ama oyun dünyası arada süprizlerle karşımıza çıkabiliyor. A Plague Tale gerçekten de bizi şaşırttı ve uzun zamandır bir oyundan alamadığımız hisleri bana ve ekibime yaşattı. Şimdi izninizle A Plague Tale: Innocence oyununu derinlemesine işleyelim.
Hikaye anlatımına bütçe ayıran oyunları oynamayalı uzun zaman oldu, oyuna ilk girdiğimizde adından anlayabileceğimiz gibi bizi masalsı bir dünya karşılıyor. Oyun boyunca kara veba tarafından kırılan 1349 Fransa'sında Engizisyon'un kovaladığı Amicia ve Hugo isimli iki kardeşin kaçış hikayesine tanık oluyoruz. A Plague Tale'ın sahip olduğu animasyon çeşitliliğinin yanı sıra, hikayeyi anlatmak içinde o âna ya da tek bir bölüme özgü bir çok karakter ve çevre animasyonu içeriyor. Örneğin bir köyden geçiyoruz ve animasyonlanan doğal yaşam adeta yaşıyormuş gibi gözüküyor, pazarda ürünler satan insanlar, etrafta koşuşturan tavuklar, bizden korktuğu için evlerine kaçıp çamlarını kapatan insanlar ya da Hugo birden elimizi bırakıp ölen domuza üzülmek için yanımızdan ayrılabiliyor.
[info title="Engizisyon Nedir?" icon="info-circle"]
Engizisyon, Orta çağ döneminde Katolik Kilisesi'ne bağlı bir mahkeme sistemi idi. Gerek kararları, gerek siyasi ve dini görüşleri hatta işkenceleri nedeniyle dört büyük engizisyon adından çok söz ettirdi.
[/info]
Animasyon ve Tasarım
İçerisinde bulunduğumuz ortam sadece sesler ve tasarımlarla değil, animasyonlarla da fazlasıyla renklendirilmiş durumda, bu da oyunun görsel anlatımını oldukça güçlendirmiş. Asobo Studio bize hikayeyi anlatmak için hiç bir uğraştan kaçınmamış, olabildiğince ayrıntıya girmeye çalışmış. Yine oyunun görsel tasarımları ve bölüm dizaynlarında da aynı şey söz konusu. Modelleme dağılımına baktığımızda ne bir şeyin eksik, ne de fazla olduğunu görüyoruz. Dünya tasarımı anlatılan hikayeye uygun şekilde yapılmış. Karşımıza oyun boyunca harika manzaralar çıkıyor ve durup izliyoruz. Takipçi karakterlerde etrafta duyduğu ya da gördüğü her şeye tepki veriyor ve senaryo (script) bazlı yapay zeka oldukça iyi çalışıyor.
Oyun Mekanikleri
 |
| Amicia ve Hugo farelere karşı. |
Gelelim oyunun benim için en değerli ve uzun yıllardır bir çok oyunda görmediğim özelliğine! A Plague Tale'ı değerli kılan şey: Oyunun sahip olduğu mekaniklerin, hikaye anlatımını desteklemek amacıyla kullanılıyor olması. A Plague Tale, gizlilik özelliklerinin yanı sıra, bulmacaları çözmemezi sağlayan araçlar ya da düşmanlarımızla başa çıkmamızı sağlayan silahlarda barındırıyor. Oyun içinde sadece düşmanlardan kaçtığımız saniyelerde mevcut, bunların yanında her biri farklı özelliklere sahip takipçi karakterler bize oyun boyunca farklı şekillerde yardımcı oluyorlar. Fakat tüm bu mekaniksel özellikler oyun boyunca öyle ağır ve hikayeyi destekleyerek bize sunuluyor ki, oyunu oynarken kendimizi bir bulmacayı çözmeye çalışıyor gibi değilde, bir olay örgüsünün içindeymiş gibi hissediyoruz. Peki bu nasıl oluyor?
Örneğin atmacamızı oyunun başlarında düşmanı bulunduğu yerden uzaklaştırmak için kullanıyoruz. İlk defa birini öldürmek için kullancağımız zaman iki seçeneğimiz var; Ya düşmanın yanından kaçıp gidebiliyoruz, ya da düşmanın kafasına atış yapıp onu öldürüyoruz. Düşmanı öldürdüğümüzde bu durum Hugo'da travmatik bir etki yaratıyor, takipçi karakter üzülüyor ve bizi suçluyor. Ya da şöyle bir iki örnek daha verebiliriz; İlk koşma sahnesinde Hugo'nun elinden tutup katledilen köyümüzden bizi kovalayan Engizisyon'dan ve farelerden kaçmak için koşuyoruz. Tam da hikaye anlatımını destekleyen bir an. İkinci koşma sahnesinde ise Hugo, bize kızdığı için kaçıp gidiyor ve onu kovalamak için köyün sokaklarında Hugo'nun ardından seslenerek koşuyoruz. Bu durum üçüncüsü ve dördüncüsünde farklı şekillerde devam ediyor.
 |
| Amicia pür dikkat Hugo'yu dinliyor. |
Evet, kullanılan oyun içi mekanik neredeyse aynı fakat kullanım amacı ve yaşattığı duygusal durum tamamen farklı oluyor. Bu durumda mekanikler hem hikayeye destek oluyor, hem de oyun içi aksiyonu anlamlı bir hale getiriyor. Tabi bunlar basit örnekler! Tasarlanan bölümde geçilmesi gereken her bulmaca ve karşımıza çıkan olay örgüsü için karakterlere ayrı diyaloglar yazılmış. Hugo'yu geçemediğimiz bir delikten geçmesi için ilk kez tek bıraktığımız zaman bize tedirginliğini belirtiyor. Yolu kapatan farelerden kurtulmak için bir domuzu kurban edeceğimiz zaman ağlıyor.
Diğer karakterlerde her mekaniksel olayda ayrı tepkiler veriyor ve durum yeni nesil oyunlarda çok fazla şikayet ettiğimiz kendini tekrar etme olayını yok ediyor. Yine oyunun sahip olduğu mekanikler bize yavaş yavaş belli animasyon grupları ve diyaloglarla hikayenin bir parçası haline getirilerek sunuluyor. Yavaş yavaş kazandığımız özellikler oyunun diri kalmasını ve sıkılmamamızı sağlıyor. Değişim yavaş olsa da bir noktada karakterlerimiz öylesine güçleniyor ki, oyunun sonuna geldiğimizde başlangıcına kıyasla mekaniksel anlamda bambaşka bir oyun oynadığımızı fark ediyoruz.
Duygusal Bağ
 |
| Amicia yürümekten yorulan kardeşi Hugo'yu kucağında taşıyor. |
Oyun akılda kalıcı karakterlere ve harika seslendirmelere sahip. Duygusal anlatı oyunun bir çok noktasında takipçi karakterle bağ kurmamızı ve onlar adına endişelenmemizi sağlıyor. Farelerin işgal ettiği bu hastalıklı topraklarda hayatta kalma hissini fazlasıyla yaşıyor ve fare grupları neredeyse oyunun her anında tiksincliğini ve korkunçluğunu koruyor. Fareler ışıktan korktuğu için gündüzleri yoklar. Bu yüzden oyunda her gündüz olduğunda bir 'oh!' çekiyoruz.
Hugo
 |
| Hugo |
Karakterlerin her biri harika seslendirmelere ve kişiliklere sahip. Şüphesiz bu konuda en ön plana çıkan kişi: kardeşimiz Hugo! Hugo'yu korumaya çalışmak, onunla birlikte yolculuk etmek oldukça keyifli. Hem hasatlığı, hem Engizisyon, hem de farelerle başa çıkmaya çalışırken Hugo'nun çocuksu tripleri ve hataları başımıza en çok bela açan şeylerden biri. Fakat karakter o kadar sevimli ve masum resmedilmiş ki, ona kızmak mümkün değil.
Eksiklikler
Oyun boyunca gördüğü her şeye üzülen Hugo, maalesef gerçek dışı keskinlikte karakter gelişimine sahip. keşke oyun süresi biraz daha uzun olsaymışta hikaye anlatıcıları Hugo'nun bu değişimini yaymak için uzun bir çizelgeye sahip olsaymış. Oyun üç boss savaşı içeriyor ve en keyiflisi her halde ikincisi. Çünkü ikinci bossta hem oyun boyunca sahip olduğumuz tüm yetenekleri ve gizlilik öğelerini kullanmamız gerekiyor. Fakat spoiler olmaması için kapışması en az ikinci kadar keyifli olan üçüncü bossdan bahsedemeyeceğim.
Son söz
A Plague Tale harika bölüm tasarımına sahip olmakla birlikte mekaniksel içeriğinide hikaye anlatımını güçlendirmek amacıyla kullanarak oyun içindeki aksiyonu anlamlı hale getiriyor. İçerisinde harika anlar ve manzaralar barındıran oyun son dönemlerde oynadığım oyunlar arasında dramatik anlatısı en güçlü oyunlar arasında. Belki yenilikçi değil fakat yapmak istediği şeyi bir çok yüksek bütçeli oyundan çok daha başarılı şekilde gerçekleştiriyor.
A Plague Tale: Innocence'ın Sistem Gereksinimleri
| Teknik Özellikler |
| Minimum |
| İşletim Sistemi |
Windows 7/8/10 (64 bit) |
| İşlemci |
Intel Core i3-2120 (3.3 GHz)AMD FX-4100 X4 (3.6 GHz) |
| RAM Bellek |
8 GB RAM |
| Ekran Kartı |
2 GB
GeForce GTX 660 veya Radeon HD 7870 |
| Depolama |
50 GB kullanılabilir alan.
Not: Daha iyi bir açılış ve tepkime hızı için SSD önerilir. |
| Önerilen |
| İşletim Sistemi |
Windows 7/8/10 (64 bit) |
| İşlemci |
Intel Core i5-4690 (3.5 GHz)AMD FX-8300 (3.3 GHz) |
| RAM Bellek |
16 GB RAM |
| Ekran Kartı |
4 GB
GeForce GTX 970 veya Radeon RX 480 |
| Depolama |
50 GB kullanılabilir alan.
Not: Daha iyi bir açılış ve tepkime hızı için SSD önerilir. |
A Plague Tale: Innocence Steam Üzerinden Satın Al
